Μόλις τελείωσες το
σχολείο και καθώς έσπασες τα δεσμά του σπηλαίου του διαβάσματος, αδημονείς για
την είσοδο σου στις Πανεπιστημιακές πύλες της ανεμελιάς και της ανείπωτης
τρέλας. Νιώθεις να κατακλύζεσαι από συναισθήματα που πλημμυρίζονται από μία
ζωηρή επιθυμία να ανακαλύψεις τα μονοπάτια του υπέροχου αυτού ταξιδιού. Σε
καταλαβαίνω, αλήθεια. Όσο κλισέ και ντεμοντέ να ακούγεται, όντως τα φοιτητικά
χρόνια μένουν ανεξίτηλα μέσα μας και τα αναπολούμε σφοδρά μεγαλώνοντας. Αλλά
εντάξει τώρα, επειδή μεταξύ μας μιλάμε, δεν είναι πάντα όλα τόσο μελένια και
ρόδινα. Να θυμάσαι πως απαιτείται και κόπος αν θέλεις να μην βρίσκεσαι στην
λίστα των αέναων φοιτητών. Μην το πάρεις κατάκαρδα, είναι πολύ ουσιαστική και
όμορφη εμπειρία τα φοιτητικά χρόνια, αλλά δεν είναι και ακριβώς αυτό που
βλέπεις στις ταινίες στα αμερικάνικα κολλέγια.
Πάμε να σπάσουμε έναν
έναν τους μύθους: